Ubezpieczenie News

112 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych - pancerny pododdział Wojska Polskiego okresu II RP.

Kompania sformowana w sierpniu 1939 przez 2 Batalion Pancerny z Żurawicy jako pododdział dyspozycyjny Naczelnego Wodza.

Na wyposażeniu posiadała 15 czołgów wolnobieżnych Renault FT-17.

Działania bojowe

Mobilizacyjne rozwijanie kompanii rozpoczęło się z chwilą ogłoszenia mobilizacji powszechnej, a zakończono 6 września.
Następnie transportem kolejowym skierowano kompanię do Warszawy do Odwodu Naczelnego Wodza.

Na skutek zerwania torów w Łukowie kompanię zawrócono do Brześcia gdzie 11 września podporządkowano ją dowódcy Zgrupowania “Brześć”

Kompania została pierwotnie użyta jako ubezpieczenie bojowe na przedpolach obrony. 15 września czołgi kompanii odpierały ataki na twierdzę niemieckiego 8 pcz z 10 DPanc już ze stałych stanowisk ogniowych.

Wobec niemożności wyprowadzenia czołgów z twierdzy, zabarykadowano nimi bramę główną cytadeli brzeskiej.
Spieszone załogi wycofały się z twierdzy i do końca września walczyły w grupie płk. Zieleniewskiego.

Obsada etatowa

• dowódca kompanii - por. Wacław Stoklas

Skład kompanii

Poczet dowódcy

• gońcy motocyklowi
• patrol łączności
• patrol sanitarny

Razem w dowództwie

1 oficer, 2 podoficerów, 10 szeregowców;

1 samochód osobowo terenowy, 3 motocykle.

Trzy plutony czołgów, w każdym:

1 oficer, 5 podoficerów, 7 szeregowców

5 czołgów, 1 motocykl

Pluton techniczno - gospodarczy

• sekcja warsztatowa
• sekcja gospodarcza
• sekcja transportowa
• załogi zapasowe

Razem w plutonie

1 oficer, 17 podoficerów, 21 szeregowców

5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

Ogółem w kompanii

5 oficerów, 34 podoficerów, 52 szeregowców

15 czołgów, 7 samochodów, 7 motocykli

Zobacz też

Marsz - to ruch wojsk po drogach lub na przełaj do wyznaczonych rejonów bądź rubieży. Wykonywany jest w kolumnach marszowych. Kolumna marszowa to ugrupowanie wojsk na jednej drodze pod jednym dowództwem.

Dla usprawnienia marszu oddziału lub związku taktycznego kolumnę marszową można podzielić na grupy marszowe (zgrupowania taktyczne). Grupa marszowa nie powinna być większa niż siły ekwiwalentne wzmocnionemu batalionowi (batalionowemu zgrupowaniu broni połączonych). Powinna być także zdolna, w razie potrzeby, do samodzielnego podjęcia walki z przeciwnikiem naziemnym i powietrznym. Między grupami marszowymi ustala się odległości czasowe, a między pojazdami w metrach. Odległość między grupami marszowymi przy średniej prędkości 30 km/h nie powinna być większa niż 5 minut, a między pojazdami 50 m. W uzasadnionych sytuacjach może nastąpić zwiększenie odległości między grupami marszowymi (pododdziałami) oraz między pojazdami, odległości te określają dowódcy kolumn.

Ugrupowanie marszowe tworzą :

• oddział wydzielony (jeśli się go wysyła),
• ubezpieczenie marszowe,
• oddział zabezpieczenia ruchu,
  
• kolumny sił głównych (grup marszowych)
• kolumny jednostek logistycznych.

Ze względu na kierunek wykonywania marsze mogą być :

• dofrontowe,
• odfrontowe,
• rokadowe.

W marszu dofrontowym najistotniejszą rolę spełniać będą ubezpieczenia czołowe (awangardy, szpice czołowe, patrole czołowe). Awangardy i szpice czołowe powinny być zdolne do rozbicia drobnych grup przeciwnika blokującego ruch kolumn po drogach. W wypadku napotkania przeważających sił powinny umożliwić maszerującym wojskom swobodę rozwinięcia i wejścia do walki.

W marszu odfrontowym czołową rolę spełniają ubezpieczenia tylne (ariergardy, szpice tylne). Siła i skład ubezpieczeń tylnych zapewnić ma ochronę maszerujących wojsk przed nacierającym przeciwnikiem. Zadanie to wykonują przez prowadzenie działań opóźniających na wybranych dogodnych rubieżach terenowych.

W marszu rokadowym szczególnego znaczenia nabierają ubezpieczenia boczne (oddział boczny, szpica lub patrol boczny). Mogą one być wysyłane przez awangardę lub z kolumny sił głównych. Wykonują one okresowo marsz po drodze równoległej do drogi głównej, w odległości zapewniającej bezpieczeństwo maszerującym wojskom oraz dającej możliwość wsparcia ubezpieczeń przez środki znajdują ce się w kolumnie sił głównych.

Dyscyplina marszu - to ścisłe przestrzeganie zasad organizacji i sprawności marszu, obejmujących w szczególności: poruszanie się po wyznaczonych trasach przemarszu (przejazdu), zachowanie odpowiednich odległości między kolumnami, terminowość przekraczania ustalonych punktów, przestrzeganie zasad ubezpieczenia wojsk w ruchu i na postojach, stosowanie odpowiedniego reżimu pracy środków łączności, sygnalizacji, maskowania itp.

Zobacz też

• działania taktyczne
• przegląd zagadnień z zakresu wojskowości

Róża Maria Sapieha (ur. 19 stycznia 1921, zm. 2 września 1944 w Warszawie) - księżniczka, uczestniczka powstania warszawskiego w funkcji sanitariuszki.

Córka Adama Zygmunta Sapiehy i Teresy Sobańskiej. Poległa 2 września.

Linki zewnętrzne

• Róża Sapieha na WIRTUALNYM MURZE PAMIĘCI Muzeum Powstania Warszawskiego

Jean-Christophe Lafaille - (ur. 31 marca 1965 w Gap, Francja – zaginął 2006), jeden z najwybitniejszych francuskich himalaistów.

Miał na swoim koncie 11 ośmiotysięczników, w tym na pięć wszedł solo:

• 2004 - Shishapangma - 11 grudnia, solo
• 2003 - Broad Peak
• 2003 - Nanga Parbat
• 2003 - Dhaulagiri - solo, bez tlenu
• 2002 - Annapurna
• 2001 - K2
• 2000 - Manaslu - solo
• 1998 - Annapurna
• 1997 - Lhotse
• 1996 - Gasherbrum II i Gasherbrum I - solo
• 1994 - Shishapangma - solo
• 1993 - Cho Oyu

Zaginął na przełomie stycznia i lutego 2006 roku podczas próby pierwszego zimowego wejścia na Makalu. Ostatni kontakt nawiązał z żoną za pomocą telefonu satelitarnego 26 stycznia z obozu na wysokości około 7600 metrów. Patrolowy lot śmigłowca 31 stycznia, pomimo pięknej pogody, nie ujawnił żadnych śladów w okolicy namiotu.

Linki zewnętrzne

• Strona domowa Jean-Christophe Lafaille[[Kategoria:Twórcy literatury górskiej|

Akademia antypatii (ang. The Austere Academy) piąty tom w serii książek “Seria niefortunnych zdarzeń” napisanej przez Lemony’ego Snicketa.
W piątej części rodzeństwo Baudelairów trafia do szkoły z internatem, której motto brzmi: Memento Mori (łac. “Pamiętaj, że umrzesz”. Hrabia Olaf udaje tu nauczyciela wf-u, który nosi wysokie trampki i turban, aby zakryć tatuaż z wizerunkiem oka oraz podłużną, pojedynczą brew.

Miesięcznik Ubezpieczeniowy - miesięcznik o tematyce ubezpieczeń gospodarczych, wydawany od 2004. Pismo rozpowszechniane jest również drogą elektroniczną. W każdym numerze pojawiają się stałe działy (m.in. prawo, zarządzanie, techniki), szczegółowe omówienie dwóch wybranych tematów, porównanie ogólnych warunków ubezpieczeń dla jednego z ryzyk oraz szczegółowy opis jednego z ubezpieczycieli.

Celem pisma jest dostarczanie wiedzy na temat ubezpieczeń gospodarczych praktykom polskiego rynku ubezpieczeniowego, tj. pracowników zakładów ubezpieczeń, agentów i brokerów ubezpieczeniowych, pracowników średnich i dużych przedsiębiorstw zajmujących się ich ubezpieczeniami oraz firm z otoczenia rynku ubezpieczeniowego (np. assistance, ekspertów w zakresie likwidacji szkód, kancelarii prawnych, doradców ubezpieczeniowych w zakresie dochodzenia odszkodowań).

SSN może oznaczać skrót trzyliterowy o następującym znaczeniu:

• Social Security number → numer ubezpieczenia społecznego w Stanach Zjednoczonych
• Submersible Ship Nuclear → Myśliwski Atomowy Okręt Podwodny
• sztuczna sieć neuronowa
• SSN — książka Toma Clancy’ego

Pośrednik w obrocie nieruchomościami - zawód polegający na kojarzeniu stron transakcji (także doradztwo) przy zakupie, sprzedaży, zamianie, najmie, wynajmie nieruchomości. Zgodnie z Ustawą o gospodarce nieruchomościami [Dz. U. Nr 46, poz. 543 z 2000 r., art. 179.2] “Pośrednikiem w obrocie nieruchomościami jest osoba fizyczna posiadająca licencję zawodową nadaną w trybie przepisów rozdziału 4 niniejszego działu oraz, z zastrzeżeniem art. 232 ust. 3, osoba fizyczna prowadząca bez posiadania licencji zawodowej działalność zawodową w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami”.

Źródła prawne

Zawody związane z obsługą nieruchomości

• Zarządca nieruchomości,
• Pośrednik w obrocie nieruchomościami,
• Rzeczoznawca majątkowy,

wywodzą się z ustawy o gospodarce nieruchomościami, która określa podstawowe zasady prowadzania działalności zawodowej w tym zakresie. Są to zawody regulowane. Wykonywanie działalności w zakresie tych zawodów wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji i uprawnień. W przypadku pośrednika w obrocie nieruchomościami jest to odpowiednia licencja.

Uzyskanie licencji pośrednika w obrocie nieruchomościami

Aby uzyskać licencję, należy spełnić kilka ustawowych warunków, w tym m. in. posiadać wykształcenie wyższe i ukończyć studia podyplomowe w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub posiadać wykształcenie wyższe z zakresu gospodarki nieruchomościami, odbyć odpowiednio udokumentowaną praktykę i zdać egzamin.
W 2007 roku wystarczy tylko posiadanie średniego wykształcenia, odbycie kursu, półrocznej praktyki i zdanie egzaminu państwowego (pisemnego i ustnego).
Licencję może uzyskać wyłącznie osoba fizyczna.

Obowiązki pośrednika w obrocie nieruchomościami

Ustawa o gospodarce nieruchomościami definiuje kodeks powinności pośrednika:

• stosować przepisy prawa;
• stosować standardy zawodowe;
• kierować się zasadami etyki zawodowej;
• czynności pośrednictwa wykonywać za szczególną starannością;
• kierować się zasadą ochrony interesów osób, na rzecz których wykonywane są czynności;
• posiadać ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej;
• stale doskonalić kwalifikacje zawodowe.

Oczywiście te ogólne zapisy ustawowe są mniej lub bardziej formalnie uszczegółowione w wielu źródłach i opracowaniach.

Zobacz też

• Zarządca nieruchomości
• Rzeczoznawca majątkowy,
• Nieruchomość

Insulina lispro (ATC A 10 AB 04) - analog insuliny ludzkiej o krótkim czasie działania. Jego preparat jest stosowany w postaci wstrzyknięć w leczeniu cukrzycy.

Modyfikacja dokonana w insulinie lispro w porównaniu z insuliną ludzką polega na zamianie miejscami aminokwasów proliny i lizyny, które znajdują się w pozycjach B28 i B29. Powoduje to powstawanie słabszych połączeń między cząsteczkami insuliny z tworzeniem dimerów czy heksamerów, co skutkuje szybszym wchłanianiem z tkanki podskórnej.

Profil farmakodynamiczny insuliny lispro charakteryzuje się szybszym i krótszym działaniem.
Początek po 15 min od podania podskórnego, szczyt między 40-60 min, koniec po 3-5 godzinach.

Preparaty handlowe: Humalog (Eli Lily).

Zobacz też:

• insulina aspart, insulina glulizynowa
• insulina detemir, insulina glargine

Zapis - rozrządzenie testamentowe, mocą którego spadkodawca zobowiązuje swego spadkobiercę testamentowego lub ustawowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby - zapisobiercy (art. 968 kodeksu cywilnego). Z chwilą otwarcia spadku powstaje stosunek zobowiązaniowy, w którym zapisobierca jest wierzycielem, a spadkobierca lub zapisobierca - dłużnikiem. Zapis może być uczyniony pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu.

Dalszy zapis

Spadkodawca może obciążyć zapisem także zapisobiercę. Zapisobierca obciążony obowiązkiem wykonania dalszego zapisu może zwolnić się od tego obowiązku także w ten sposób, że dokona bezpłatnie na rzecz dalszego zapisobiercy przeniesienia praw otrzymanych z tytułu zapisu albo przelewu roszczenia o jego wykonanie.

Wykonanie zapisu

Zapisobierca nie nabywa przeznaczonego mu prawa bezpośrednio, a jedynie może żądać jego wykonania od obciążonego zapisem spadkobiercy. W braku odmiennej woli spadkodawcy zapisobierca może żądać wykonania zapisu niezwłocznie po ogłoszeniu testamentu. Jednakże zapisobierca obciążony dalszym zapisem może powstrzymać się z jego wykonaniem aż do chwili wykonania zapisu przez spadkobiercę.

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, zapis obciąża ich w stosunku do wielkości ich udziałów spadkowych, chyba że spadkodawca postanowił inaczej. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dalszego zapisu.

Zwolnienie od wykonania zapisu

Jeżeli osoba, na której rzecz został uczyniony zapis, nie chce lub nie może być zapisobiercą, obciążony zapisem zostaje zwolniony od obowiązku jego wykonania, powinien jednak w braku odmiennej woli spadkodawcy wykonać dalsze zapisy.

Przedawnienie roszczeń

Roszczenie z tytułu zapisu przedawnia się z upływem lat pięciu od dnia wymagalności zapisu.

Zobacz też

• Polecenie (prawo spadkowe)
• Wykonawca testamentu

Linki zewnętrzne

• Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny

Suma gwarancyjna - określona w umowie ubezpieczenia kwota stanowiąca górną granicę odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Jej wysokość stanowi jedną z podstaw do naliczenia wysokości składki.
W umowach ubezpieczenia mienia górną granicę odpowiedzialności stanowi tzw. suma ubezpieczenia.
Innymi instrumentami ograniczającymi odpowiedzialność ubezpieczycieli są: wyłączenia odpowiedzialności, franszyza (integralna i redukcyjna).

Siły obrony terytorialnej - są to jednostki (pododdziały, formacje) podporządkowane okręgom wojskowym i wojewódzkim sztabom wojskowym, przeznaczone do prowadzenia działań bojowych i wykonywania innych zadań specjalistycznych w systemie obrony terytorialnej. W skład sił obrony terytorialnej wchodzą: wybrane jednostki wojsk obrony wewnętrznej oraz jednostki obrony terytorialnej, wojsk inżynieryjnych (pontonowe, mostowe), inżynieryjno-budowlane, wojsk kolejowo-drogowych, szkolne i medyczno-sanitarne, a także pododdziały ochrony obiektów, regulacji ruchu, komend garnizonów i rejonów przeładunkowych, jak również formacje samoobrony zakładów pracy resortu obrony narodowej i obiektów garnizonowych.

Wierzytelność ubezpieczeniowa - wierzytelność związana ze stosunkiem ubezpieczenia, w której wierzycielem jest zakład ubezpieczeń, a dłużnikiem ubezpieczający lub osoba trzecia, np. sprawca szkody.
Występują dwa podstawowe rodzaje wierzytelności ubezpieczeniowych: regres ubezpieczeniowy (dzieli się na typowy i nietypowy) oraz składka zaległa.

Prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości to występek występujący w dwóch postaciach, zależnie od rodzaju prowadzonego pojazdu, przy czym nie pozostają one w relacji typ podstawowy - typ uprzywilejowany z uwagi na odmienne ukształtowanie znamion typu czynu.

Pojazd mechaniczny

Bardziej niebezpiecznej odmiany przestępstwa dopuszcza się ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym.
Prowadzenie pojazdu mechanicznego oznacza wprawianie go w ruch i nadawanie mu kierunku jazdy. Wprawieniem w ruch będzie zazwyczaj uruchomienie silnika i przemieszczenie pojazdu z miejsca jego postoju. Zdaniem Sądu Najwyższego odpowiedzialność karną za rzeczone przestępstwo ponosi także osoba nietrzeźwa, która kieruje pojazdem holowanym.
Czyn zabroniony może być popełniony tylko w miejscu, gdzie odbywa się ruch drogowy, wodny lub powietrzny. Z tego względu nie jest sprawcą przestępstwa ten, kto będąc w stanie nietrzeźwości porusza się pojazdem na własnym podwórku, działce itp.

Pojazd inny

Odmiennie niż w przypadku pojazdu mechanicznego, prowadzenie w stanie nietrzeźwości innego pojazdu rodzi odpowiedzialność karną jedynie wtedy, gdy ma miejsce na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania. Nie popełnia przestępstwa więc nietrzeźwy rowerzysta, który porusza się po polnej drodze nie zaliczonej do kategorii dróg publicznych.

Niezależnie od rodzaju pojazdu, jego prowadzenie po użyciu alkoholu pozostaje wykroczeniem.

Zobacz też

• Podanie wyroku do publicznej wiadomości
• Zakaz prowadzenia pojazdów
• Zawartość alkoholu we krwi

Voodoo 2 - akcelerator grafiki 3D do komputerów PC, produkowany przez firmę 3Dfx Interactive. Kartę podłączano złączem PCI do płyty głównej oraz specjalnym przewodem do właściwej karty graficznej. Możliwe było szeregowe połączenie 2 kart Voodoo 2 ze sobą co dodatkowo zwiększało wydajność. Karta ta przyśpieszała obliczenia związane z grafiką 3D. Niestety także w tym modelu akceleratora do działania była też wymagana karta graficzna 2D lub 3D.

Dane techniczne

• Pamięć 8 lub 12 MB SDRAM,
• rodzielczości: 640×480, 800×600 oraz 1024×768 (tylko w układzie SLI),
• Głębia koloru 16-bit.

Szalbierstwo to wykroczenie polegające na wyłudzeniu bez zamiaru uiszczenia należności świadczeń lub usług takich jak:

• przejazd bez biletu koleją lub innym środkiem lokomocji po raz trzeci w ciągu roku, pomimo nieuiszczenia nałożonej dwukrotnie kary pieniężnej,
• pożywienie lub napój w zakładzie żywienia zbiorowego,
• jednokrotny przejazdu środkiem lokomocji należącym do przedsiębiorstwa, które nie dysponuje karami taryfowymi,
• wstęp na imprezę rozrywkową, artystyczną lub sportową,
• działanie automatu,
• inne podobne świadczenie, o którym sprawca wie, że jest płatne.

Szalbierstwo obejmuje głównie wyłudzenie świadczenia płatnego od razu lub natychmiast po jego spełnieniu, dotyczy drobnej kwoty. Wykroczenie zazwyczaj polega na wyzyskaniu podstępnie wytworzonej nieświadomości pokrzywdzonego i dokonywane jest przez sprawcę będącego konsumentem, który przez przystąpienie zawarł umowę z pokrzywdzonym przedsiębiorcą. Powyższe cechy odróżniają szalbierstwo od przestępstwa oszustwa.

Wyłudzenie noclegu w pokoju hotelowym nie wykazuje cech szalbierstwa i jest oszustwem.

Najważniejsze orzecznictwo

• uchwała SN z dnia 23 listopada 1972 r., VI KZP 49/72, OSNKW z 1973 r. nr 2-3, poz. 27
• uchwała SN z dnia 24 stycznia 1973 r., VI KZP 69/72, OSNKW z 1973 r. nr 4, poz. 42
• wyrok SN z dnia 19 lipca 2006 r., III KK 19/06, BPK z 2006 nr 8

Linki zewnętrzne

• Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC) - rodzaj ubezpieczenia majątkowego. Na mocy umowy ubezpieczenia OC zakład ubezpieczeń przejmuje na siebie ekonomiczne skutki wyrządzonych osobom trzecim szkód, pod warunkiem, że ubezpieczony jest obowiązany do ich naprawienia na podstawie odpowiedzialności deliktowej (za czyny niedozwolone - 415 KC.) lub kontraktowej (za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy - art. 471 KC.) lub za szkody wyrządzone przez osoby, za które ponosi odpowiedzialność przewidzianą przepisami prawa cywilnego. Można je podzielić na obowiązkowe i dobrowolne.
Ograniczenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń stanowi tzw. suma gwarancyjna.
W określonych prawem przypadkach, zakład ubezpieczeń może dochodzić od ubezpieczającego zwrotu wypłaconego osobie trzeciej odszkodowania (tzw. regres ubezpieczeniowy nietypowy)

Niektóre ubezpieczenia OC oferowane przez polskie towarzystwa ubezpieczeniowe:

Obowiązkowe:

• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej adwokatów
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej radców prawnych
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej notariuszy
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rzeczników patentowych
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej podmiotów wykonujących doradztwo podatkowe
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej architektów oraz inżynierów budownictwa
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania działalności brokerskiej
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rzeczoznawcy majątkowego
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej pośrednika w obrocie nieruchomościami
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego za szkody wyrządzone w związku z ruchem pojazdu
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej podmiotu przyjmującego zamówienie na wykonywanie świadczenia zdrowotnego
• Obowiązkowe ubezpieczenie budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej organizatora imprezy masowej

Dobrowolne:

• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, uprawnionej do badania sprawozdań finansowych lub prowadzenia ksiąg rachunkowych
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osób fizycznych wykonujących zawód w służbie zdrowia
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej członków władz spółek kapitałowych
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osoby prowadzącej strzeżony parking samochodowy
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej jednostek organizacyjnych sprawujących funkcję zarządu drogi publicznej
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej użytkownika jachtu śródlądowego
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej użytkownika statku powietrznego

Zobacz też

• ubezpieczenia majątkowe
• ubezpieczenia osobowe

Awangarda - oddział, pododdział maszerujący przed siłami głównymi związku taktycznego (oddziału). Zadaniem awangardy jest ubezpieczanie maszerującej kolumny przed uderzeniem od czoła i zapewnieniem siłom głównym dogodnych warunków do rozwinięcia się i wejścia do walki. Zależnie od sytuacji i wielkości maszerującej kolumny awangarda może stanowić od 1/4 do 1/3 sił głównych.

Awangarda stanowi element ubezpieczenia ugrupowania marszowego.

Zobacz też

• ariergarda
• przegląd zagadnień z zakresu wojskowości

Siła wyższa (łac. vis maior, ang. Act of God - “Wola boska”, fr. force majeure) - ogólne określenie przyczyny sprawczej zdarzenia o charakterze przypadkowym lub naturalnym (żywiołowym), nie do uniknięcia, takiego, nad którym człowiek nie panuje (vis maior, quae humana infirmitas resistere non potest).

“Siła wyższa” to zjawisko, które powoduje zwolnienie kogoś z odpowiedzialności. Jako przykład można podać powódź, huragan, trzęsienie ziemi, sztorm, śnieżyca itp. Siłą wyższą dla przedsiębiorstw komunikacyjnych, które w umowie deklarują przewiezienie kogoś, może być np. korek drogowy. Jeżeli w umowie zastrzeżono, że możliwe jest opóźnienie z powodu siły wyższej, to przedsiębiorstwo jest zwolnione z odszkodowania na rzecz przewożonej osoby.

Termin “siła wyższa” nie obejmuje jednak sytuacji, którym można było zapobiec wiedząc o naturze jakiegoś zjawiska, np. nie można usprawiedliwić odpowiedzialności za śmierć dzieci podczas burzy, gdy opiekun kazał im schować się pod drzewem, w które następnie uderzył piorun, gdyż uderzenie pioruna w samotne drzewo jest przewidywalne i prawdopodobne.

Siła wyższa odgrywa znaczenie zwłaszcza w prawie cywilnym, kiedy jej zaistnienie może wyłączyć odpowiedzialność osoby za określone zdarzenie prawne.

W kontaktach między przedsiębiorstwami zwykle uchyla odpowiedzialność za powstałą szkodę i nie pociąga za sobą zerwania kontraktu lub rozwiązania umowy, chyba że zawarto odrębne porozumienie.

Towarzystwa ubezpieczeniowe oferują ubezpieczenia od działania siły wyższej, zapewniając wyrównanie szkód, których normalnie nie ma od kogo dochodzić.

75 pułk US Army Rangers (oficj. The 75th Ranger Regiment) - elitarna jednostka spadochronowa wojsk lądowych Stanów Zjednoczonych (ang. United States Army Special Operations Command, USASOC) z bazą w Fort Benning, stanie Georgia.

Motto Rangersa to “Rangers lead the way” - co znaczy “Rangersi wyznaczają kierunek”.

Każdy żołnierz posiada charakterystyczny łuczek 75 Rangers Regiment lub po ukończeniu kursu dowodzenia - czarny łuczek ze złotym napisem “Ranger”.

Charaktyrystcznym elementem munduru Rangersów jest ich beret. Obecnie jasno-brązowy (tan beret). Wcześniej beret był w kolorze czarnym. W czerwcu 2001 roku Szef Sztabu Armii Amerykańskiej Generał Shinseki (pierwszy azjatycki generał w armii amerykańskiej z czterema gwiazdkami) wydał rozkaz nakazujący regularnym wojskom na noszenie czarnego beretu Rangersów. Spowodowało to falę protestów w środowiskach kombatantów w postaci marszów byłych Rangersów z całego kraju do Waszyngtonu. Protest nie zmienił decyzji. Postanowiono jednak przyznać Rangers’om beret w kolorze jasno-brązowym (sand-coloured beret). Beret w tym kolorze jest także noszony przez Brytyjską Armię: Special Air Service (SAS), The Special Reconnaissance Regiment (SRR), Nowo-Zelandzki SAS (NZSAS). W kanadyjskiej armii noszony jest przez: Canadian Special Operations Forces Command (CANSOFCOM) w tym Joint Task Force 2 (JTF2) oraz the Canadian Special Operations Regiment (CSOR) a także przez Joint Nuclear, Biological and Chemical Defence Company.

Pierwsza jednostka Rangers została stworzona przez majora Roberta Rogersa w 1756r., powstała z żołnierzy piechoty. Współcześnie świetnie wyszkolony, aeromobilny pułk przystosowany do walk z zarówno celami konwencjonalnymi, jak i do zadań specjalnych (głównie jako wsparcie lub ubezpieczenie jednostek specjalnych takich jak Delta Force, Navy Seals, ST6). Główna specjalność Rangersów to operacje rajdowe, uczestniczą też w nocnych akcjach, działaniach zwiadowczych i wywiadowczych.
W każdym konflikcie armii amerykańskiej szturmują jako pierwsi, specjalizują sie w zdobywaniu wrogich lotnisk.

Rangersi to oddział regularny najczęściej wykonujący swoje zadania w sile kompanii lub plutonu, wykonuje akcje używając technik desantowych z helikoptera (Fast-rope czy wylądowanie) jak i desantu spadochronowego, bądź jako piechota. Każdy z 3 batalionów może dotrzeć w każde miejsce na świecie w ciągu 18 godzin.

Najsłynniejsza akcja to lądowanie na plaży Omaha w Normandii w 1944 roku.
“Operacja Irene” w Mogadiszu była najtragiczniejszą ich akcją - zginęło 6 rangerów i prawie wszyscy zostali ranni ( gdyby nie wyszkolenie ludzi z tej jednostki możliwe że nikt by nie wrócił z tej akcji )

Wybrane działania Rangersów:

• 1944 - najsłynniejsza akcja komandosów w czasie II wojny lądowanie w Normandii
• 1980 - udział w operacji w Iranie
• 1983 - udział w akcji w Grenadzie
• 1990 - udział w akcji Pustynna Burza
• 1993 - udział w operacji w Somalii
• 2001 - udział w operacjach w Afganistanie

Funkcja sprawiedliwościowa prawa karnego - historycznie pierwsza funkcja prawa karnego. Jej istotą jest zaspokajanie poczucia sprawiedliwości osoby pokrzywdzonej przestępstwem, jej rodziny, a także grupy społecznej i całego społeczeństwa, poprzez ukaranie sprawcy przestępstwa. Funkcja sprawiedliwościowa kompensuje instynktowną potrzebę zemsty i realizuje filozofię za dobre wynagradzać, za złe karać.

Do funkcji sprawiedliwościowej odwołuje się szczególnie szkoła klasyczna oraz neoklasyczna szkoła prawa karnego, według których kara kryminalna powinna być przede wszystkim sprawiedliwą odpłatą za popełnione przestępstwo. Naczelne znaczenie funkcji sprawiedliwościowej uzasadniali również wielcy filozofowie niemieccy - Immanuel Kant oraz Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Kant twierdził, iż kara za przestępstwo wynika z imperatywu kategorycznego (nakazu moralnego), natomiast według Hegla kara jest logiczną konsekwencją przestępstwa stanowiącego zaprzeczenie absolutnej idei prawa - kara, przez negację przestępstwa, przywraca ponownie ideę prawa.

Bibliografia

• M. Budyn - Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, M. Mozgawa: Prawo karne materialne. Część ogólna, Kraków 2006, ISBN 744-400-2.

Zobacz też

• funkcja gwarancyjna prawa
• funkcja ochronna prawa

Wredna Wioska- powieść dla dzieci i siódma z książek z Serii Niefortunnych Zdarzeń napisanych przez Daniela Handlera pod pseudonimem Lemony Snicket. Po kolejnej ucieczce przed Olafem, sieroty Baudelaire są powierzone w opiekę całej wiosce (Wiosce Zakrakanych Skrzydlaków). Niestety dzieci znajdują tylko prace domowe, złych seniorów i Hrabiego Olafa czającego się za rogiem.

Regulator rynku — instytucja powołana przez państwo do sprawowania nadzoru nad określonym rynkiem.

W obowiązującym prawodawstwie w Polsce regulatorami poszczególnych rynków są:

• rynek telekomunikacyjny, w tym komórkowy — Urząd Komunikacji Elektronicznej
• rynek internetowy — Urząd Komunikacji Elektronicznej
• rynek radiowo-telewizyjny — Urząd Komunikacji Elektronicznej oraz Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
• rynek medialny → patrz trzy powyższe rynki
• rynek energetyczny — resort gospodarki oraz Urząd Regulacji Energetyki
• rynek ubezpieczeń — Komisja Nadzoru Finansowego (poprzednio Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych)
• rynek usług bankowych — Komisja Nadzoru Bankowego (do końca 2007 r.) oraz Komisja Nadzoru Finansowego
• rynek kolejowy — Urząd Transportu Kolejowego
• rynek wodociągowo-kanalizacyjny

Kompetencje nadzorcze mogą przysługiwać całemu urzędowi lub kierownikowi urzędu.

Bigowanie (przegniatanie) - proces introligatorski polegający na odciskaniu (wgniataniu) rowków w materiale, np papierze lub kartonie w celu ułatwienia jego złamywania (składane opakowania kartonowe, okładki książek w oprawie klejonej itp.) lub w celu dekoracyjnym.
Bigowania można dokonywać za pomocą:

• big zamocowanych w wykrojnikach, a te z kolei umieszczane są w maszynach
  
• taśm nagniatających montowanych na cylindrach dociskowych maszyn offsetowych
• ręcznie za pomocą kostek introligatorskich.

Bigowanie można uznać za szczególny rodzaj tłoczenia.
Na odciśnięty rowek mówi się biga lub bardziej po polsku - przegniecenie.

Zobacz też: DTP, Poligrafia

Wojna hiszpańsko-marokańska - konflikt zbrojny między tymi państwami, który rozgrywał się w latach 1859-1860.

Powodem wypowiedzenia wojny w dniu 22 października 1859 r. przez Hiszpanię były ataki muzułmanów na hiszpańskie enklawy: Ceutę i Melillę znajdujące się na terenie Maroka.

Hiszpanie zaatakowali Maroko wysyłając tam armię w sile 40 tys. ludzi pod osobistym dowództwem premiera Leopolda O’Donnella. Walki nie ułożyły się jednak po myśli Hiszpanów. Zwycięstwo generała Juana Prima y Pratsa i opanowanie Tetuanu uratowały Hiszpanów przed ostateczną porażką.

Dopiero pod naciskiem Brytyjczyków doszło dnia 26 kwietnia 1860 r. do podpisania układu pokojowego. Hiszpanie otrzymali odszkodowanie wojenne, a ich enklawa Ceuta zostałe nieznacznie powiększona. Straty obu stron w konflikcie to 4000 po stronie hiszpańskiej i 6000 po stronie marokańskiej.

Zobacz też

• historia Maroka

Kwantowa metoda Monte Carlo jest jedną z najlepszych metod rozwiązywania równania Schrödingera w fizyce obliczeniowej.
Wykorzystuje zwykłą metodę Monte Carlo obliczania całek do całki Feynmana po trajektoriach.
Polega na potraktowaniu równiania Schrödingera jako równania dyfuzji i jej
symulacji poprzez gaussowski proces stochastyczny.
Funkcja falowa reprezentowana jest poprzez gęstość punktów-chodziarzy, które poruszają się symetrycznym ruchem losowym, tzn. po wielu krokach:

<math>x^{n+1}=x^{n}+{\sigma}(n)</math>

gdzie <math>\sigma(n)</math> jest gaussowską zmienną losową i funkcją kroku n.

Przenikanie - jest formą manewru taktycznego, w którym wojska wchodzą małymi zgrupowaniami w ugrupowanie obronne przeciwnika. Może być stosowane do opanowania słabo bronionych obiektów w celu zdobycia kluczowego terenu lub zakłócenia działań w obszarze tyłowym przeciwnika. Przenikanie stosuje się zwykle w połączeniu z innymi formami manewru.

Zobacz też

• manewr taktyczny
• przegląd zagadnień z zakresu wojskowości

Bitwa pod Bicocca, znana także jako Bitwa pod La Bicocca, miała miejsce 29 kwietnia 1522 roku w trakcie walk Francuzów z Austrią i Hiszpanią podczas wojny włoskiej w latach 1521-1526.

Działania wojenne rozpoczęły się uderzeniem francuskim na Luksemburg i Nawarrę w roku 1521. Po stronie króla Hiszpanii Karola V stanął król angielski Henryk VIII oraz papież Leon X. Wojska austriacko-hiszpańskie zajęły w krótkim czasie Lombardię a w roku 1522 pokonały w bitwie pod La Bicocca koło Mediolanu armię francuską wspomaganą przez znajdujących się na służbie francuskiej Szwajcarów. Bitwa przesądziła o losach Lombardii. Tron w Mediolanie uzyskał brat Maksymiliana Franciszek II Sforza.

Bitwa

Armia hiszpańsko-austriacka dowodzona przez Prospera Colonnę (19 000 Hiszpanów i lancknechtów) zajęła silną pozycję, na czele której znajdował się rów, a z boków i z tyłu były kanały. Przed rowem ustawiona została piechota złożona z najemnych niemieckich arkabuzerów oraz z Hiszpanów uzbrojonych w muszkiety. Naprzeciw pozycji hiszpańsko-austriackich stanęła armia francuska (32 000 żołnierzy, w tym 15 000 Szwajcarów) dowodzona przez hrabiego de Lautrec. Pierwszy zaatakował wódz francuski, który skierował na obóz Colonny 8000 słynnej piechoty szwajcarskiej. Za Szwajcarami posuwały się kolejne kolumny mające uderzyć dośrodkowo na obóz hiszpańsko-austriacki. W zmasowanym ogniu muszkietów i arkebuzów atak Szwajcarów załamał się. W tym czasie jedna z kolumn francuskich wdarła się do obozu przez most na kanale. Ponieważ udało się odeprzeć Szwajcarów, wszystkie siły zwróciły się na wdzierających się Francuzów i wyparły ich z obozu. Toczone równolegle starcie jazdy hiszpańskiej z jazdą francuską zakończyło się wygraną Francuzów. Ogień piechoty hiszpańskiej i tym razem okazał się skuteczny, odpierając zwycięską jazdę francuską. Pobici Francuzi wycofali się. Bitwa pod La Bicocca była bitwą przełomową w podwojnym znaczeniu - pierwszy raz o wyniku bitwy zadecydowało użycie zmasowanego ognia broni palnej, a także pierwszy raz od dwóch stuleci niezwyciężona dotąd piechota szwajcarska poniosła porażkę.

Zobacz też

• Słynne bitwy

Literatura

• Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I

Miesięcznik Ubezpieczeniowy - miesięcznik o tematyce ubezpieczeń gospodarczych, wydawany od 2004. Pismo rozpowszechniane jest również drogą elektroniczną. W każdym numerze pojawiają się stałe działy (m.in. prawo, zarządzanie, techniki), szczegółowe omówienie dwóch wybranych tematów, porównanie ogólnych warunków ubezpieczeń dla jednego z ryzyk oraz szczegółowy opis jednego z ubezpieczycieli.

Celem pisma jest dostarczanie wiedzy na temat ubezpieczeń gospodarczych praktykom polskiego rynku ubezpieczeniowego, tj. pracowników zakładów ubezpieczeń, agentów i brokerów ubezpieczeniowych, pracowników średnich i dużych przedsiębiorstw zajmujących się ich ubezpieczeniami oraz firm z otoczenia rynku ubezpieczeniowego (np. assistance, ekspertów w zakresie likwidacji szkód, kancelarii prawnych, doradców ubezpieczeniowych w zakresie dochodzenia odszkodowań).

Kei car (K-car) (jap. 軽自動車, keijidōsha) - typowo japoński segment małych pojazdów różnego typu - osobowych, furgonetek, półciężarówek, a nawet małych samochodów sportowych. Samochody te są niezwykle małe i dzięki temu właścicielowi pojazdu przysługują różne ulgi, takie jak niższe stawki podatków i ubezpieczenia.

Standard kei car powstał tuż po drugiej wojnie światowej, kiedy to większość japończyków nie mogła sobie pozwolić na zakup pełnowymiarowego samochodu, lecz miała wystarczająco dużo pieniędzy na zakup motocykla. Aby spopularyzować małe pojazdy rząd uregulował prawnie wielkość samochodów objętych ulgami.

Samochody Kei Car można odróżnić (wyłączając gabaryty) po żółto-czarnych tablicach rejestracyjnych. Dodatkowo tablice te różnią się w zależności od tego, czy jest to samochód prywatny, czy firmowy - samochody prywatne mają czarne znaki na żółtym tle, w pojazdach firmowych odwrotnie.

Ze względu na limitacje dotyczące gabarytów pojazdów, oraz pojemności silnika producenci ulepszają swoje samochody poprzez stosowanie zaawansowanych technologicznie rozwiązań. Dzięki temu pojazdy te są często nadzwyczaj dobrze wyposażone - automatyczne skrzynie biegów, czy nawet bezstopniowe skrzynie biegów nie są rzadkością, tak samo jak GPS, klimatyzacja, czy napęd hybrydowy.

Historia zmian

Producenci Kei-Carów

• Daihatsu
• Honda
• Mazda
• Mitsubishi
• Smart
• Subaru
• Suzuki

Zobacz też

• Mikrosamochód

Galeria

Linki zewnętrzne

• Oficjalne stowarzyszenie 全国軽自動車協会連合会 (Japoński)

Botnet - grupa komputerów zainfekowanych złośliwym oprogramowaniem (np. robakiem) pozostającym w ukryciu przed użytkownikiem i pozwalającym jego twórcy na sprawowanie zdalnej kontroli nad wszystkimi komputerami w ramach botnetu.

Pojedynczy komputer w takiej sieci nazywany jest komputerem zombie.

Całkowitą liczbę komputerów zombie na świecie szacuje się na kilka milionów - nie można jej dokładnie określić, ponieważ stale rośnie.

Pierwsze sieci typu botnet powstały w 2002 roku. Robaki te łączyły się z siecią IRC i były kontrolowane za pomocą przesyłanych przez tę sieć komunikatów. Jest to ciągle najpopularniejsza, choć już nie jedyna, droga kontrolowania botnetów.

Robaki rozprzestrzeniają się wykorzystując różne błędy w oprogramowaniu lub niewiedzę użytkowników komputerów.
Obecnie, oprócz najbardziej popularnej poczty elektronicznej, nowe robaki rozsyłają się w także wykorzystując komunikatory internetowe jak np. Gadu-Gadu, MSN Messenger, ICQ, Jabber, Tlen.pl czy AIM.

Zagrożenia

Scalenie nawet kilkunastu komputerów podłączonych do Internetu może stanowić poważną broń w rękach crackera. Taka sytuacja czyni botnety największym zagrożeniem współczesnego Internetu i stawia w stan gotowości całą branżę komputerową.

Dramaturgii nadaje również fakt, iż w Sieci do tej pory krążą robaki usuwane nawet przez najprostsze, często darmowe programy antywirusowe, co daje wyobrażenie o tym, jak wiele jest komputerów kompletnie niezabezpieczonych. Czasem nawet samo podłączenie “bezbronnej maszyny” do Internetu w celu ściągnięcia programu antywirusowego, bądź osobistej zapory sieciowej może skończyć się infekcją.

W większości przypadków botnety są wykorzystywane do:

• wysyłania niechcianej korespondencji - spamu bądź spimu
• kradzieży poufnych informacji (np. danych osobowych, numerów kart kredytowych)
• przeprowadzania ataków typu DDoS (Distributed Denial of Service)

To ostatnie zastosowanie w ostatnim czasie stało się groźną bronią w rękach przestępców wymuszających haracze za odstąpienie od ataku (co w przypadku firm zależnych od połączenia sieciowego jak np. portale czy sklepy internetowe stanowi niemałe zagrożenie).

Specjaliści wskazują na tendencję do tworzenia coraz mniejszych, a przy tym zdecydowanie trudniejszych do wykrycia, botnetów.
Już botnet składający się z około 3000-7000 komputerów może stać sie przyczyną poważnych zagrożeń, jeśli tylko komputery do niego podłączone dysponują odpowiednio szybkim połączeniem z Internetem.

Stwierdzenie czy nasz komputer stał się zombie nie jest proste. Pewnymi symptomami mogą być np.:

• podwyższona aktywność dysku twardego
• nadmierne użycie łącza sieciowego
• e-maile od nieznanych osób.

Ciekawostki

• W Internecie pojawiały się aukcje, na których sprzedawano pojedyncze zainfekowane komputery, bądź wręcz całe botnety organizacjom przestępczym - naturalnie na czarnym rynku.
• Wykryty został również robak który sprawdzał, czy na zainfekowanym komputerze jest zainstalowana gra Diablo II, po czym dokonywał kradzieży postaci gracza, która następnie była sprzedawana na aukcjach internetowych.

Zobacz też

• Botnet (IRC)

Linki zewnętrzne

• Botnet od podszewki, heise Security

Objaw Romberga - niemożność utrzymania równowagi przy staniu z zamkniętymi oczami i złączonymi nogami. Występuje w wiądzie rdzenia i uszkodzeniu móżdżku. Badanie mające na celu wykrycie objawu stosuje się także u osób podejrzanych o bycie pod wpływem środków odurzających.

Royal Air Force, RAF (Królewskie Siły Lotnicze) – nazwa sił lotniczych Wielkiej Brytanii.

Historia

RAF powstał 1 kwietnia 1918 r. z połączenia Royal Flying Corps (Królewski Korpus Lotniczy) oraz Royal Naval Air Service (Służba Lotnicza Marynarki Królewskiej). Tym samym powstały pierwsze na świecie siły powietrzne niezależne od dowództwa lądowego lub marynarki wojennej. RAF podlegał bezpośrednio Ministerstwu Lotniczemu (Air Ministry). Do końca I wojny światowej RAF miał 4 tys. pilotów oraz 114 tys. personelu naziemnego. Zadania lotnictwa polegały na prowadzeniu zwiadu, bombardowaniu celów naziemnych oraz niszczeniu samolotów przeciwnika.

W okresie międzywojennym RAF nie prowadził żadnych operacji militarnych, a jego działania ograniczały się do transportu poczty i wojska. W 1928 r. samoloty RAF wzięły udział w ewakuacji cywilów w Afganistanie (była to pierwsza tego typu akcja).

W 1936 r. doszło do reorganizacji RAF: powstało dowództwo obrony wybrzeża (Coastal Command), dowództwo myśliwskie (Fighter Command) i dowództwo bombowe (Bomber Command).

Za największy sukces RAF uważa się bitwę o Anglię (1940 r.), kiedy piloci RAF (również innych niż brytyjska narodowości) powstrzymali naloty niemieckiej Luftwaffe, ratując Wielką Brytanię – nieprzygotowaną wówczas do obrony swojego terytorium przed lądową inwazją niemiecką (zob. Operacja Lew morski).

Podobnie na Malcie RAF uratował tę ważną strategicznie wyspę przed wpadnięciem w ręce włoskie.

Samoloty RAF uczestniczyły podczas II wojny światowej również w nalotach bombowych na Niemcy, a także służyły do innych celów, jak niszczenie okrętów podwodnych, do zwiadu itp.

RAF nie wziął poważniejszego udziału w kolejnych wojnach, choć i w Korei, Wietnamie, podczas Kryzysu Sueskiego (1956) walczyły samoloty RAF, jednak ich udział był marginalny.

W 1968 r. w RAF przeprowadzono kolejne zmiany: trzy dowództwa połączono w jedno, dowództwo uderzeniowe (Strike Command).

RAF odegrał za to istotną rolę podczas wojny falklandzkiej (1982 r.). W wojnie w Zatoce Perskiej (1990 r.) wzięło udział ok. 100 samolotów RAF.

Mimo różnicy w liczebności, RAF nie pozostaje w tyle za USAF. Obecnie RAF jest częścią lotnictwa NATO.

Słynne samoloty RAF

• Sopwith Camel
• Bristol F.2B Fighter
• Fairey Swordfish
• Hawker Hurricane
• Supermarine Spitfire
• De Havilland Mosquito
• Vickers Wellington
• Avro Lancaster
• Harrier
• Panavia Tornado

Zobacz też

• II wojna światowa, bitwa o Anglię, Royal Flying Corps, Royal Naval Air Service, Royal Navy

Linki zewnętrzne

• Strona RAF-u
• Kobiety w siłach zbrojnych
• Samoloty w siłach RAF-u (galerie)
• Obrazy Wojny - guncamy i archiwalne kroniki RAF

Dysymulacja - to pojęcie medyczne będące przeciwieństwem symulacji. Określa ono celowe wprowadzenie w błąd, poprzez zatajanie istniejących stanów chorobowych. Dysymulację stosują celowo pacjenci twierdzący, że są w pełni sił fizycznych w przypadkach podpisywania umów np. polis ubezpieczeniowych, bądź pacjenci chorzy umysłowo - czasem nieświadomie.

Maria Józefa Rotwand z domu Kruszewska (ur. 15 grudnia 1905, zm. 22 sierpnia 2007) – polska malarka, pedagog, współzałożycielka oraz wieloletni wykładowca i konsultant Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków, właścicielka majątku Parzęczew i Zielęcin.

Absolwentka znanej prywatnej Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, prowadzonej przez Blankę Mercére, do której uczęszczała w latach 1928-1934. Już w 1935 r. twórczość Marii Rotwand została doceniona wyróżnieniem Towarzystwa Sztuk Pięknych Zachęty w Warszawie. Po zakończeniu II wojny światowej została wyróżniona Medalem Zasłużonego Działacza Kultury za pracę z malarzami uprawiającymi malarstwo amatorskie.

Była cenioną portrecistką, malowała także martwe natury jak na przykład obraz olejny ”Lilie i róże” z 1965 r. Wśród uczniów Marii Rotwand była między innymi Alicja Steger–Zamojska.

Odznaczenia

• Medal za Zasługi dla Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków (przyznany z okazji 40-lecia istnienia WSP)
• Medal Okolicznościowy IV wieki Społeczności Warszawy
• Medal 10-lecia Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków

Źródła

• nekrologi “Gazeta Wyborcza” 27 sierpnia 2007

Jacob de Gheyn III, znany również jako Jacob III de Gheyn, jest obrazem olejnym z 1632 roku autorstwa słynnego holenderskiego malarza Rembrandta.

Obraz

Jest portretem holenderskiego twórcy miedziorytu Jacoba de Gheyn III i należy do pary obrazów. Drugim obrazem w parze jest portret przyjaciela Gheyna, Mauritsa Huygensa, który ma na sobie podobny strój i zwrócony jest w przeciwnym kierunku.Rembrandt & Co: Dealing in Masterpieces Mary Phylan, Artyfacts Dwójka przyjaciół zleciła Rembrandtowi wykonanie portretów – artysta uczynił to, korzystając z tego samego kawałka dębowej deski.Three Rembrandts Reunited (dokument Word), Dulwich Picture Gallery Obrazy nie miały być pokazywane razem, lecz portret Gheyna po jego śmierci został przekazany Huygensowi.Jacob III de Gheyn, Durwich Picture Gallery Rembrandt użył tego samego kawałka dębowej deski do wykonania swojego autoportretu. Obraz Gheyna i autoportret Rembrandta znajdują się w Londyńskim Dulwich Picture Gallery, natomiast portret Huygensa w Kunsthalle w Hamburgu.Rembrandtpainting.net, Przedstawienie portretu Mauritsa Huygensa

Obraz jest mniejszy niż większość dzieł Rembrandta i mierzy zaledwie 29,9 cm wysokości i 24,9 cm szerokości. Jest odrobinę niższy oraz odrobinę szerszy od portretu Huygensa, który ma 31,1 cm wysokości i 24,5 cm szerokości.

Kradzieże

Dzieło otrzymało przydomek “Rembrandt na wynos”, gdyż w swojej historii zostało skradzione 4 razy – jest to rekordowa liczba kradzieży spośród wszystkich obrazów.’Takeaway Rembrandt’ is most stolen painting, Laura Peak, 24 kwietnia 2003Najczęściej skradziony obraz, Księga Rekordów Guinessa

Pomiędzy 14 sierpnia 1981 a 3 września 1981 obraz został skradziony z Dulwich Picture Gallery i odzyskany przez policję po zatrzymaniu czterech podejrzanych w taksówce przetrzymujących ze sobą portret.Around The World; Painting by Rembrandt Is Recovered in London, New York Times, 3 września 1981 Następnie odnaleziono dzieło pod ławką na cmentarzu w Streatham, na tylnym bagażniku roweru i w NiemczechArtful conman preys on wealthy, The Guardian, 18 maja 2001 – za każdym razem obraz był zwracany anonimowo.

112 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych - pancerny pododdział Wojska Polskiego okresu II RP.

kompania sformowana w sierpniu 1939 przez 2 Batalion Pancerny z Żurawicy jako pododdział dyspozycyjny Naczelnego Wodza.

Na wyposażeniu posiadała 15 czołgów wolnobieżnych Renault FT-17.

Działania bojowe

Mobilizacyjne rozwijanie kompanii rozpoczęło się z chwilą ogłoszenia mobilizacji powszechnej, a zakończono 6 września.
Następnie transportem kolejowym skierowano kompanię do Warszawy do Odwodu Naczelnego Wodza.

Na skutek zerwania torów w Łukowie kompanię zawrócono do Brześcia, gdzie 11 września podporządkowano ją dowódcy Zgrupowania “Brześć”

Kompania została użyta jako ubezpieczenie bojowe na przedpolach obrony. Rozwinęła się w rejonie ogródków działkowych na północ od cytadeli. W godzinach popołudniowych 14 września stoczyła ona walkę z 2/8 pcz z 10 DPanc (niemieckiej). W walce tej straciła 12 czołgów i została całkowicie rozbita.

Obsada etatowa

• dowódca kompanii - por. Jerzy Ostrowski

Skład kompanii

Poczet dowódcy

• gońcy motocyklowi
• patrol łączności
• patrol sanitarny

Razem w dowództwie

1 oficer, 2 podoficerów, 10 szeregowców;

1 samochód osobowo terenowy, 3 motocykle.

Trzy plutony czołgów, w każdym:

1 oficer, 5 podoficerów, 7 szeregowców

5 czołgów, 1 motocykl

Pluton techniczno - gospodarczy

• sekcja warsztatowa
• sekcja gospodarcza
• sekcja transportowa
• załogi zapasowe

Razem w plutonie

1 oficer, 17 podoficerów, 21 szeregowców

5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

Ogółem w kompanii

5 oficerów, 34 podoficerów, 52 szeregowców

15 czołgów, 7 samochodów, 7 motocykli

Zobacz też

Umowa ubezpieczenia - to uregulowana w Kodeksie cywilnym (art. 805 kc i nast.) umowa, na podstawie której zakład ubezpieczeń (ubezpieczyciel) zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Świadczenie zakładu ubezpieczeń może polegać na zapłacie:

• przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku,
• przy ubezpieczeniu osobowym - umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.

Charakter prawny umowy ubezpieczenia

Umowa ubezpieczenia jest umową nazwaną, należąca do grona umów kwalifikowanych, dwustronnie zobowiązujących i odpłatnych. Rozbieżności w doktrynie wywołuje losowość i wzajemność umowy ubezpieczenia.
Judykatura polska stai na stanowisku, że umowa ubezpieczenia jest umową losową, której nie można przypisać charakteru wzajemnościWyrok SN z 6 listopada 2006r. sygn. akt. IV CSK 125/06, za: Gazeta Prawna nr 215, s.26

Treść umowy ubezpieczenia

Na treść umowy składają się jej essentialia negotti oraz główne świadczenie stron.

Do essentialia negotti umowy ubezpieczenia zaliczymy postanowienia określające:

• zdarzenie losowe
• interes ubezpieczonego, któremu zdarzenie owo zagraża.

Główne świadczenia stron

• świadczenie pieniężne ubezpieczającego, którym jest zapłata składki ubezpieczeniowej
• świadczenie pieniężne zakładu ubezpieczeńzob. przypis nr 1, którym jest zapłata umówionego odszkodowania lub świadczenia.

Teorie świadczenia ubezpieczyciela

W doktrynie występują jednak dwie teorie opisujące charakter świadczenia ubezpieczyciela.

• część przedstawicieli nauki uważa, że świadczeniem zakładu ubezpieczeń jest ponoszenie ryzyka nastąpienia negatywnych skutków, wskutek ziszczenia się zdefiniowanego umową zdarzenia losowego. Świadczenie to utożsamiają z ochroną ubezpieczeniową.
• inni opowiadają się za pieniężnym charakterem świadczenia ubezpieczyciela, które polega na zapłacie umówionego odszkodowania lub świadczenia. Ochrona ubezpieczeniowa nie mieści się bowiem w prawnym pojęciu świadczenia.

Klasa grafów to zbiór grafów zawierający wszystkie grafy spełniające jakieś warunki. Np. Klasa grafów pełnych zawiera wszystkie grafy w których istnieje krawędź pomiędzy dowolnymi dwoma wierzchołkami.

W teorii grafów wyróżnia się wiele klas grafów. Jednym z powodów jest to, że pewne problemy teorii grafów, których nie potrafimy efektywnie rozwiązać dla wszystkich grafów, są łatwo rozwiązywalne dla pewnych klas grafów.

Klasy grafów

• grafy doskonałe
• grafy pełne
• grafy planarne
• grafy proste
• grafy spójne
• grafy niespójne
• grafy dwudzielne
• grafy acykliczne, drzewa
• grafy regularne
• grafy hamiltonowskie
• grafy hipohamiltonowskie
• grafy eulerowskie
• grafy krawędziowe
• grafy platońskie
• kografy
• turnieje
• żmirłacze

Zobacz też: Teoria grafów, graf (matematyka)

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC) - rodzaj ubezpieczenia majątkowego. Na mocy umowy ubezpieczenia OC zakład ubezpieczeń przejmuje na siebie ekonomiczne skutki wyrządzonych osobom trzecim szkód, pod warunkiem, że ubezpieczony jest obowiązany do ich naprawienia na podstawie odpowiedzialności deliktowej (za czyny niedozwolone - 415 KC.) lub kontraktowej (za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy - art. 471 KC.) lub za szkody wyrządzone przez osoby, za które ponosi odpowiedzialność przewidzianą przepisami prawa cywilnego. Można je podzielić na obowiązkowe i dobrowolne.
Ograniczenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń stanowi tzw. suma gwarancyjna.
W określonych prawem przypadkach, zakład ubezpieczeń może dochodzić od ubezpieczającego zwrotu wypłaconego osobie trzeciej odszkodowania (tzw. regres ubezpieczeniowy nietypowy)

Niektóre ubezpieczenia OC oferowane przez polskie towarzystwa ubezpieczeniowe:

Obowiązkowe:

• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej adwokatów
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej radców prawnych
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej notariuszy
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rzeczników patentowych
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej podmiotów wykonujących doradztwo podatkowe
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej architektów oraz inżynierów budownictwa
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania działalności brokerskiej
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rzeczoznawcy majątkowego
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej pośrednika w obrocie nieruchomościami
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego za szkody wyrządzone w związku z ruchem pojazdu
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej podmiotu przyjmującego zamówienie na wykonywanie świadczenia zdrowotnego
• Obowiązkowe ubezpieczenie budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego
• Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej organizatora imprezy masowej

Dobrowolne:

• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, uprawnionej do badania sprawozdań finansowych lub prowadzenia ksiąg rachunkowych
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osób fizycznych wykonujących zawód w służbie zdrowia
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej członków władz spółek kapitałowych
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osoby prowadzącej strzeżony parking samochodowy
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej jednostek organizacyjnych sprawujących funkcję zarządu drogi publicznej
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej użytkownika jachtu śródlądowego
• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej użytkownika statku powietrznego

Zobacz też

• ubezpieczenia majątkowe
• ubezpieczenia osobowe

Suma gwarancyjna - określona w umowie ubezpieczenia kwota stanowiąca górną granicę odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Jej wysokość stanowi jedną z podstaw do naliczenia wysokości składki.
W umowach ubezpieczenia mienia górną granicę odpowiedzialności stanowi tzw. suma ubezpieczenia.
Innymi instrumentami ograniczającymi odpowiedzialność ubezpieczycieli są: wyłączenia odpowiedzialności, franszyza (integralna i redukcyjna).

Składka — pieniężne świadczenie okresowe członka stowarzyszenia bądź ubezpieczonego, m.in.:

• składka na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC)
• składka na ubezpieczenie zdrowotne
  
• składka na ubezpieczenie społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe)
• inna składka ubezpieczeniowa

Składka to także:

• składka (poligrafia)
• składka introligatorska

Cios - zbiór seryjnych spękań i szczelin w skałach uporządkowanych geometrycznie w odstępach większych niż kilka centymetrów, występujących w zespołach i systemach. Pod tym pojęciem można też rozumieć zdolność skały do pękania zgodnie z pewną geometryczną prawidłowością.

Cios może powstawać wskutek wietrzenia, ruchów tektonicznych lub w skałach magmowych na skutek krzepnięcia magmy.

Rodzaje (ze względu na genezę):

• cios denudacyjno-odpężeniowy
• cios diagenetyczny
• cios ekstensyjny
• cios kompresyjny
• cios magmowy
• cios termiczny

Rodzaje (ze względu na geometrię):

• cios diagonalny
• cios katetalny
• cios komplementarny
• cios ławicowy
• cios ortogonalny
• cios ostrokątny (romboidalny)
• cios podłużny
• cios pokładowy
• cios poprzeczny
• cios słupowy

Ogień (wojsko) - sposób niszczenia sił i środków przeciwnika w walce naziemnej powietrznej i morskiej, polegający na ostrzeliwaniu z różnych rodzajów broni. W natarciu ogień toruje drogę własnym wojskom, w obronie zamyka drogę przeciwnikowi.

Rodzaje ognia

ogień bezpośredni - (ang. direct fire)

• ogień skierowany na cel obserwowany przez celowniczego.

ogień bezpośredniego wsparcia (ang. direct supporting fire)

• ogień prowadzony w celu wsparcia danej części sił, w odróżnieniu od ognia wsparcia ogólnego, który jest prowadzony w celu wsparcia tych sił jako całości.

ogień ciągły (ang. continuous fire)

• ogień prowadzony z typową szybkostrzelnością bez przerw w celu wprowadzenia poprawek lub z innych powodów.
• w artyleryjskim i morskim wsparciu ogniowym termin formalny wykorzystywany w celu wydania rozkazu do załadowania dział i rozpoczęcia strzelania w określonych odstępach czasowych lub najszybciej jak to możliwe przy zachowaniu celności odpowiadającej szybkostrzelności dla danego typu uzbrojenia.

ogień bratobójczy (ang. friendly fire)

• przypadkowy ostrzał pozycji własnych lub sojuszniczych.

ogień wspierający (wsparcie ogniowe) (ang. supporting fire)

• ogień prowadzony przez jednostki wspierające w celu wsparcia lub ubezpieczenia jednostki walczącej.

Zobacz też:

• kierowanie ogniem
• przegląd zagadnień z zakresu wojskowości

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (w skrócie KRUS) - instytucja państwowa odpowiedzialna za ubezpieczenie społeczne rolników, uregulowane ustawą z 20 grudnia 1990 (tekst jednolity: Dz.U.1998. Nr 7 poz. 25).

Typy ubezpieczeń rolników

W ubezpieczeniu społecznym rolników funkcjonują na odrębnych zasadach finansowych dwa rodzaje ubezpieczenia:

• ubezpieczenie emerytalno-rentowe, finansowane w przeważającej części z dotacji budżetowej, uzupełnionej dochodami ze składek ubezpieczonych rolników;
• ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie, realizację świadczeń z tego ubezpieczenia gwarantują jedynie składki od rolników, gromadzone w Funduszu Składkowym Ubezpieczenia Społecznego Rolników. Fundusz ten jest osobą prawną, funkcje zarządu pełni z urzędu Prezes KRUS, pod nadzorem Rady Rolników.

Działalność KRUS

Kasa prowadzi działalność prewencyjną, rehabilitację leczniczą i wydzielone orzecznictwo lekarskie, wypłaca renty strukturalne, zasiłki rodzinne, pielęgnacyjne, świadczenia kombatanckie dla inwalidów wojennych, pełni funkcję płatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne. Według danych na koniec półrocza 2005 ubezpieczeniu w Kasie podlegało 1.563.228 osób, a emerytury lub renty pobierało 1.621.9800 świadczeniobiorców.

Władze

Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego kieruje Prezes jako centralny organ administracji publicznej podległy ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. Prezesa Kasy powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek tego ministra, złożony po zasięgnięciu opinii Rady Rolników. Na mocy art. 76 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, Prezes KRUS pełni z urzędu, pod nadzorem Rady Rolników, funkcje zarządu Funduszu Składkowego Ubezpieczenia Społecznego Rolników. Prezes KRUS może mieć jednego lub dwóch zastępców. Zastępcę Prezesa Kasy powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek Prezesa złożony po zasięgnięciu opinii Rady Ubezpieczenia Społecznego Rolników.

Za realizację zadań przydzielonych poszczególnym strukturom Kasy odpowiadają przed Prezesem dyrektorzy Biur Centrali Kasy, dyrektorzy Oddziałów Regionalnych, kierownicy Placówek Terenowych oraz dyrektorzy innych jednostek organizacyjnych, tj. centrów rehabilitacji rolników i ośrodków rehabilitacyjnych.

Struktura organizacyjna

Strukturę organizacyjną KRUS tworzą:

• Centrala (Warszawa, Al. Niepodległości 190)
• 49 oddziałów regionalnych,
• 220 placówek terenowych,
• inne jednostki organizacyjne (5 centrów i 2 ośrodki rehabilitacji rolników)

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Kasy
• Informacja NIK o wynikach kontroli realizacji zadań w zakresie prewencji i rehabilitacji leczniczej przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

Babka piaskowa (Pomatoschistus microps) - gatunek ryby z rodziny babkowatych. Bez znaczenia gospodarczego.

Występowanie: europejskie wybrzeża Atlantyku od Norwegii do Hiszpanii, Morze Śródziemne, Morze Czarne i Morze Bałtyckie (w środkowej i zachodniej części).

Cechy gatunku

Niewielkie ryby do 5 cm długości, w Bałtyku 3-4 cm. Ubarwienie szaro-popielate.

Występują wzdłuż piaszczystych wybrzeży i w estuariach, na małych głębokościach. Żywią się drobnymi bezkręgowcami. Tarło odbywa się latem w płytkich wodach. Podobnie jak u babki małej ikra składana jest do pustych muszli. Samce pilnują ikry, dopóki larwy nie osiągną ok. 3 mm długości.

Ochrona

W

Polsce objęta ścisłą ochroną.

Zobacz też

• Lista gatunków zwierząt objętych ścisłą ochroną
• Fauna Polski

Progr@m - program TVN 24 i TVN CNBC Biznes, pokazuje najnowsze technologie, najciekawsze gadżety na rynku i najświeższe rozwiązania telekomunikacyjne. Program doradza jakie urządzenia warto kupić, a które lepiej omijać. Co tydzień, prócz nowości i ciekawostek, przedstawiany jest specjalistyczne testy. Premiera magazynu w TVN 24 o godz. 19:45 w sobotę.

Program prowadzi:

• Katarzyna Łastowiecka

Ubezpieczenia osobowe - termin prawny i ekonomiczny, jednak tylko w pierwszym ma doniosłe znaczenie.

Ubezpieczenia osobowe w znaczeniu prawnym

Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego jest to dział ubezpieczeń gospodarczych, odrębnie uregulowany w art. 829 do art. 834 kc.

Do ubezpieczeń osobowych zaliczamy umowy ubezpieczenia, których przedmiot może w szczególności dotyczyć:

• przy ubezpieczeniu na życie - śmierć lub dożycie przez podmiot umowy oznaczonego wieku,
• przy ubezpieczeniu następstw nieszczęśliwych wypadków - uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku.

Zgodnie z art. 829 kc. wymieniona strona przedmiotowa umowy nie stanowi listy zamkniętej, a jedynie przykłady w szczególności. Z interpretacji tej normy wynika, że wszelkie umowy ubezpieczenia gospodarczego (w odróżnieniu od ubezpieczenia społecznego), których przedmiot koncentrował się będzie na życiu lub zdrowiu ludzkim zostaną zaliczone przez system prawa cywilnego do ubezpieczeń osobowych. Wymaga podkreślenia, że nie muszą to być wyłącznie zjawiska negatywne, czego przykładem jest świadczenie na wypadek urodzenia się dziecka (np. w ramach tzw. grupowych ubezpieczeń pracowniczych).

Charakterystyczną przesłanką, o której mowa w art. 805 § 2 pkt. 2, jest to, że z tytułu umowy ubezpieczenia osobowego świadczenie ubezpieczyciela nie polega na wypłacie odszkodowania, a sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia. Tym samym ustawodawca dzieli świadczenie ubezpieczyciela wprowadzając pojęcie świadczenia w ujęciu wąskim (cyt. przepis) i ujęciu szerokim tyczącym zobowiązań umownych w ogóle. Podobnie jest z terminem odszkodowanie. W umowie ubezpieczenia jest to jedno z zobowiązań pierwotnych, podczas gdy w innych umowach jest to zobowiązanie następcze, wchodzące w miejsce niewykonanego lub wykonanego wadliwie zobowiązania, będącego świadczeniem pierwotnym.

Wobec tego podziału ubezpieczenia osobowe rządzą się innymi regułami prawnymi, co ważne o charakterze bezwzględnie obowiązujących, od reguł prawnych normujących ubezpieczenia majątkowe, w czym wyraża się główna konsekwencja prawnego podziału umowy ubezpieczenia.

Ubezpieczenia osobowe w znaczeniu ekonomicznym

Z ekonomicznego punktu widzenia podział na ubezpieczenia osobowe i majątkowe nie ma takiego znaczenia. Dopiero z załącznika do ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 124, poz. 1151), w którym ustawodawca dokonał podziału ryzyka na działy, grupy i rodzaje ubezpieczeń, wyłania się aspekt ekonomiczny. Uznać na tej podstawie należy, że ekonomika ubezpieczeniowa przejawia się w podziale na “wielkość” ryzyka, a nie jego prawny charakter. Wyrazem tego jest podział ryzyka na “ubezpieczenia na życie” w całości mieszczące się w prawnym znaczeniu ubezpieczeń osobowych oraz na “pozostałe ubezpieczenia osobowe i ubezpieczenia majątkowe”.

Ustawodawca uznał, że dotkliwość ekonomiczna ma dla ubezpieczyciela większe znaczenie gospodarcze niż prawny podział i charakter ubezpieczenia osobowego. Znaczenie tego podziału wyraża się w przesłankach oddziałujących bezpośrednio na zakres prowadzonej działalności ubezpieczyciela. Ustawodawca biorąc pod uwagę ekonomiczny charakter ubezpieczenia, za pośrednictwem wyodrębnienia niektórych ryzyk na dwa działy umożliwia prowadzenie działalności wyłącznie w zakresie jednego z nich. Ubezpieczyciel może prowadzić działalność wyłącznie w zakresie “ubezpieczeń osobowych”, o których mowa w dziale I załącznika, albo w zakresie “pozostałych ubezpieczeń osobowych i wszystkich ubezpieczeń majątkowych” (vide - art. 8 ust. 1 cytowanej ustawy).

Koszt uzyskania przychodów - wydatek, kategoria z zakresu prawa podatkowego oznaczająca wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodu lub utrzymania źródła przychodów. O koszty uzyskania przychodów zmniejsza się przychód uzyskując w ten sposób dochód. Dochód po dokonaniu dopuszczalnych prawem odliczeń (np. składka na ubezpieczenie społeczne) i pomniejszeń (np. straty z lat poprzednich) staje się podstawą opodatkowania.

Nie wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodu lub utrzymania źródła przychodów są kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów. Ustawy o podatkach dochodowych wprowadzają zamnkiętą listę wydatków, które mimo, iż poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów np. wydatki na reprezentację lub na potrzeby osobiste podatnika. Zmiany dokonywane przez ustawodawcę w tej sferze są o tyle istotne, gdyż mają decydujące znaczenie dla podatników, gdyż wyznaczają obszar swobody w dysponowaniu środkami finasowymi, mający bezpośredni wpływ na wysokość podatku. Kierunki ingerencji ustawodawcy rozszerzające lub zawężające ten obszar sowobody może być wskaźnikiem ograniczania lub nasilania się tendencji fiskalnych w polityce wewnętrznej państwa.

Milena Wójtowicz (ur. 4 lipca 1983 w Lublinie) - polska pisarka, autorka fantastyki. Absolwentka socjologii na UMCSie w Lublinie.

Debiutowała opowiadaniem Bardzo Czarna Dziura na łamach czasopisma internetowego Esensja. Debiutem papierowym autorki było opowiadanie Wielka wyprawa małej Żaby, które pojawiło się na łamach czasopisma Science Fiction. Swoją pierwszą powieść, Podatek, autorka zaczęła pisać po pierwszym roku studiów w trakcie trwania sesji egzaminacyjnej, a wydała za pośrednictwem wydawnictwa Fabryka Słów w roku 2005.

Opowiadania

• Bardzo czarna dziura (Esensja nr 2(V)/2001) Czytaj: [1]
• Pomyłka (Fahrenheit i Fantazin, 2001)
• Zeznanie (Fahrenheit i Fantazin, 2001)
• Głupi człowieku (Fahrenheit i Fantazin, 2002)
• Najwspanialsi z wspaniałych (Fahrenheit i Fantazin, 2002)
• Wielka wyprawa małej Żaby (Science Fiction nr 12, 2002)
• Piekło i inni (Science Fiction nr 17, 2002)
• (Nie)Szczęśliwy traf (Esensja nr 8 (XX)/2002) czytaj: [2]
• Kocha? Lubi?? Szanuje??? (Esensja nr 9 (XXI)/2002) czytaj: [3]
• Statystyka magii (Esensja nr nr 10 (XXI)/2002) Czytaj: [4]
• Laser Aladyna (Esensja nr 7(XXIX)/2003)
• Łowy (Esensja nr 7(XXIX)/2003)
• Zasady tajemnic (Esensja nr 8(XXIX)/2003)
• Prawdziwa miłość (Science Fiction nr 30, 2003)
• Załatwiaczka (w antologii Tempus Fugit, wyd. 2006, także w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Skąd odeszły bazyliszki (Fahrenheit nr 56, 2007)
• Słoń na szczęście (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Odbicia (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Ażeby żyli długo (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Serce (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Krok za krokiem (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Zapisane (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Precedens Twardowskiego (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)
• Podwójne ubezpieczenie (w zbiorze Załatwiaczka, wyd. 2007)

Publicystyka

• Jak nie czytałam Lema i co z tego wynikło (Fahrenheit nr 56, 2007)
• Forum, czyli my (Creatio Fantastica nr 8, 2007)

Powieści

• Podatek (Fabryka Słów,wyd. 2005)
• Wrota (Fabryka Słów, wyd. 2006)
• Załatwiaczka (Fabryka Słów, wyd. 2007)

Zbiory Opowiadań

• Załatwiaczka (Fabryka Słów, wyd. 2007)

Linki zewnętrzne

• Oficjalna Strona Autorki
• Fahrenheit - archiwum tekstów
• Biografia Mileny Wójtowicz w portalu Gildia.pl
• Opowiadanie “Zasady tajemnic”
• Opowiadanie “Laser Alladyna”

Next Page »